Stuur deze pagina door naar een vriend of vriendin


 

 

PDF E-mail Print

Mei 2010: Arja - Nutteloos

Nutteloos

20, 30 Jaar lang heb ik braaf gedaan wat er van me verwacht werd, soms wel 20 uur in een etmaal. Ik weet nu alleen nog wat anderen willen, niet wat ik zelf wil. Ik ben mezelf kwijt, ik ben niets meer. Nutteloos. Ik ben geen cent meer waard. Zelfs vrijwilligerswerk lukt me niet meer. Ik ben denk ik dood meer waard dan levend.
Als iedereen toch alles beter weet, laten ze me dan maar weghalen. Laat me maar sterven. Als ik dood ben, kan niets of niemand me meer wat dwingen of pijn doen, en ben ik niemand meer tot last.

Er is geen tijd om te leven, het leven is een voortdurende rampenbestrijding. Het lijkt wel slavernij. Een langzame, pijnlijke, dood. Verantwoordelijkheden nemen toe als je ouder wordt. Maar ook in gelijke mate met je gebreken,: ouder wordende ouders, opgroeiende kinderen... En God is nog een extra verplichting. Liefde = binding = hechting. Het zou een positieve uitwerking moeten hebben, ik ervaar het alleen nog als dwangbuis van verplichting en zorgen.

Het heeft geen zin om te vechten als je zwak bent, je verliest toch (weer).
In je leven komen er steeds meer negatieve ervaringen bij tot die de positieve compleet overheersen. Nu hoeven die positieve voor mij ook niet meer. Gewoon niets meer. Het vuur is opgebrand en voor altijd uitgedoofd.
Ik voel alleen nog angst. Ik ben te verzwakt om door te leven. Hoe moet het verder?

Arja - 45 jaar - Moeder
Borderline
Eigenlijk al vanaf 1995, in 2003 volledig ingestort.
 

Verhalen

Nanda
Nanda

Linda
Linda

Stan
Stan

Jolanda
Jolanda

Ozlem
Ozlem

Mariëtte
Mariëtte

Jack
Jack

Bert
Bert

Nicole
Nicole

Daniëlle
Daniëlle