Stuur deze pagina door naar een vriend of vriendin


 

 

PDF E-mail Print

September 2010: Laura - Bedtijd

Bedtijd

Vervelende dingen hadden een enorme impact op mij, ook al waren het nog zulke kleine dingetjes. Van een somber liedje kon ik al helmaal in de put raken, zelfs als ik me best oké voelde. Terwijl leuke dingen, hoe groot ook, maar niet tot me wilden doordringen. En als het wel doordrong dan voor eventjes, maar daarna waren ze ook net zo snel weer vervlogen. En als ik een best gezellige middag of avond met vrienden had gehad, kon ik op de fiets naar huis dat positieve gevoel alweer helemaal kwijt zijn. Ik wist ook niet zo goed wat ik nou met mezelf aan moest. Waar die somberheid nou vandaan kwam? Was het een boosheid die zich uitte in somberheid, of juist meer verdriet? En waar kwam dat gevoel dan vandaan? Geen idee.

Nergens zin in, nergens energie voor. En wanneer ik ’s morgens wakker werd, hoopte ik alleen maar dat het heel snel weer avond en bedtijd zou zijn, want dan hoefde ik niets meer van mezelf en mocht ik weer naar bed. Niet dat ik nou lekker sliep, ik lag vaak nog lang te piekeren. Maar overdag was er steeds dat stemmetje in mijn hoofd dat zeurde dat ik productiever moest zijn, socialer moest zijn, een betere beslissing had moeten nemen, mijn kamer nou echt eens op moest ruimen, enzovoorts.  En ’s avonds in bed hoefde dat niet meer. Dan kon dat stemmetje nog wel zeuren dat ik niets had uitgevoerd vandaag en dat ik het morgen echt anders aan moest pakken, maar dat was toch al een stuk minder erg.

Laura - 22 jaar - Student
Matige depressie
Van september 2007 tot heden 

Verhalen

Nanda
Nanda

Linda
Linda

Stan
Stan

Jolanda
Jolanda

Ozlem
Ozlem

Mariëtte
Mariëtte

Jack
Jack

Bert
Bert

Nicole
Nicole

Daniëlle
Daniëlle